„Sú var tíðin í ,,gamla daga” að háir kantar, brattar tröppur og þröngar dyragættir gerðu fötluðum einstaklingum erfitt fyrir að nýta sér þá þjónustu sem bauðst í þeirra heimabæ. Með upplýstu samfélagi og réttindabaráttu hefur þessu verið kippt í liðinn á flestum stöðum og það er lágmarkskrafa að þegar hafist er í framkvæmdir að hugsað sé fyrir aðgengi fyrir alla. Eða hvað…?“ Skrifar Brynja Magnúsdóttir.